25/2/17

Παιδόφιλοι και άλλες σεξουαλικές παιδικές ιστορίες




                                    Χανιά, Ταμπακαριά


Ο κύριος Θανάσης δουλεύει εργάτης στο ταμπάκικο του αδελφού του , του κ. Νίκου,  και πότε-πότε κάνουμε παρέα όλοι μαζί. Έχει και μια κόρη, την Κωνσταντίνα, λίγο μικρότερή μου, και κατεβαίνουμε στον κήπο και παίζουμε. Αλλά τη βαριέμαι λιγάκι, επειδή δεν παίζει καλά.

22/2/17

"Οι παράξενες ημέρες του Φεβρουαρίου"





Έχει ένα φως αλλιώτικο αυτός ο μήνας
κάπως ωχρό, υπαινικτικό
ο ουρανός με σκόρπια σύννεφα
μέσα σε μια λεπτή μελαγχολία
ωστόσο ήρεμος και μια ιδέα φιλικός

τα απογεύματα
σηκώνεται ένας αέρας μέτριος
που δένει με το φως
-κάτι πλανιέται στην ατμόσφαιρα
που όλο ξεγλιστρά και χάνεται-
φως και αέρας μαζί
και αυτό που διαφεύγει, το απροσδιόριστο
τα τρία στοιχεία αυτού του μήνα
που μεγαλώνουν οι ημέρες.

Απόκριες κάποτε
στην επαρχιακή μου πόλη
παιδιά μασκαρεμένα
μια αόριστη χαρά χωρίς αντίκρισμα
μια προσμονή που ολοκληρώνεται
χωρίς να έχει τίποτε συμβεί

μα είναι κυρίως αυτό το φως
του Φεβρουαρίου
κάπως ωχρό και υπαινικτικό
και ο ψυχρός αέρας
που κυλά στους άδειους δρόμους
η θάλασσα από κάτω με τα κύματα
μες στην απόμακρη ωραία μοναξιά της

στρίβουν οι μασκαράδες στη γωνία
και χάνονται
και η πόλη στέκεται έρημη
γεμάτη προσδοκίες
λουσμένες στο ωραίο κίτρινο φως
μετά φυσά εκείνος ο αέρας
και ολοκληρώνεται η ανεξήγητη αναμονή

δεν έχεις τίποτα
αλλά εντός σου κάτι αλλάζει θέσεις διαρκώς
και προσαρμόζεται
μέσα στο ήσυχο απόγευμα
όλα είναι μακρινά
μα αναδίνουν μια ιδέα θαλπωρής
κάτι που είναι εδώ και όλο ξεφεύγει
κάτι που θα ήθελες να είναι 
αλλά δεν είναι τελικά.


20/2/17

Ονόματα Νηρηίδων, όπως τα βρίσκουμε στο Σ 39-49 της Ιλιάδας.




νθ ρ ην (και εκεί ήταν) Γλαύκη τε Θάλειά τε Κυμοδόκη τε
Νησαίη Σπειώ τε Θόη θ λίη τε βοπις (με τα μεγάλα μάτια)
Κυμοθόη τε κα κταίη κα Λιμνώρεια
κα Μελίτη κα αιρα κα μφιθόη κα γαύη
Δωτώ τε Πρωτώ τε Φέρουσά τε Δυναμένη τε
Δεξαμένη τε κα μφινόμη κα Καλλιάνειρα  
Δωρς κα Πανόπη κα γακλειτ (ξακουστή) Γαλάτεια
Νημερτής τε κα ψευδς κα Καλλιάνασσα·
νθα δ ην Κλυμένη άνειρά τε κα άνασσα
Μαρα κα ρείθυια ϋπλόκαμός (καλλιπλόκαμη) τ μάθεια
λλαι θ α κατ βένθος λς Νηρηΐδες σαν
(κι άλλες Νηρηίδες που ήταν στα βάθη της θαλάσσης).


Από όλα αυτά τα μαγευτικά ονόματα μόνο δύο κατόρθωσαν να διαβούν τους αιώνες και να φτάσουν ως τις μέρες μας:  Θάλεια και  Γαλάτεια. 

Τα υπόλοιπα καταποντίστηκαν στα βάθη της θαλάσσης, εκεί που ζούσαν οι πανέμορφες Νηρηίδες, στο παλάτι του πατέρα τους Ωκεανού.


18/2/17

"Τα όνειρα"





Οι νύχτες είναι όμορφες,
έχουν παράξενα ωραία όνειρα,
όλα είναι οικεία,
αν και άγνωστα,
πηγαινοέρχονται οι μορφές
μέσα σε σπίτια καθησυχαστικά,
λόγια αφύσικα
εκφέρονται με φυσικότητα,
ένας άντρας
που κάθε βράδυ είναι άλλος
σε κοιτάζει ερωτικά,
μαγεμένες εικόνες
σε καλούν εντός τους
κι εσύ
εδώ κι εκεί γυρνώντας
περνάς μέσα από
στιγμιαίες ιστορίες
και κάτι ωραίο αν και αλλόκοτο
είναι αυτό που νιώθεις.

Ύστερα το πρωί, όταν ξυπνάς,
κρατάς σφιχτά τα όνειρα
μες το μυαλό σου,
θέλεις να πάρει κάτι η μέρα σου
απ’ τη μυστηριώδη γοητεία τους,
όμως εκείνα
έχουν την τάση να γλιστρούν,
σε λίγο εξατμίζονται,
τα έχεις ξεχάσει όλα.

Είναι που δεν αντέχουν τόση λογική,
τόση συνέπεια και ορθοφροσύνη,
δεν καταδέχονται να ανταγωνιστούν
τον κόσμο τούτο με τους φυσικούς, 
γεροντικούς του νόμους.