16/1/17

"Έλεγχος πληθυσμού"



(Ο κ. Σόρενσον συμπληρώνει ογδόντα χρόνια ζωής.Πρέπει να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση, αλλά ακόμα διστάζει).
Σήμερα κλείνω τα ογδόντα χρόνια μου.
Σηκώθηκα από το κρεβάτι κατά τις οχτώ, πήρα το πρωινό μου με την ησυχία μου και συγύρισα κάπως το σπίτι. Τις εκκρεμότητές μου τις έχω ταχτοποιήσει εδώ κι ένα μήνα. Προχθές πλήρωσα τον τελευταίο λογαριασμό του ηλεκτρικού. Ο ταμίας έλεγξε την ημερομηνία γέννησής μου που ήταν σημειωμένη κάτω από τον αριθμό του μετρητή και με κοίταξε με συμπάθεια.
— Προετοιμάζεστε ; με ρώτησε.
— Χμ, δεν ξέρω, είπα. Δεν το έχω αποφασίσει ακόμα.
Η έκφρασή του άλλαξε απότομα κι έγινε ψυχρή. Μου πέταξε τα ρέστα στα μούτρα με πολλή αγένεια.
Πήγα έπειτα να πληρώσω το λογαριασμό του νερού, αλλά αυτή τη φορά ήμουν προετοιμασμένος. Ο ταμίας πήρε το λογαριασμό κι έριξε μια γρήγορη ματιά στην ημερομηνία γέννησής μου.
— Ο τελευταίος σας λογαριασμός, υποθέτω, κύριε Σόρενσον.
— Καθόλου. Σκοπεύω να πληρώσω πολλούς λογαριασμούς ακόμα.
Με παρατήρησε με παγερό βλέμμα.
-Υπάρχουν μερικοί σαν κι εσάς, είπε. Ευτυχώς όχι πολλοί.
Μου πέταξε κι αυτός τα ρέστα στα μούτρα.
Έσκυψα στο γκισέ και του είπα γλυκά :
— Σας καταλαβαίνω. Τα ίδια έλεγα κι εγώ στην ηλικία σας.
(...)

"Το επίμονο φαινόμενο", απόσπασμα από το πρώτο διήγημα.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει σήμερα, Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου, 7.30 μμ, στο Polis art cafe, στο αίθριο της στοάς του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα.

12/1/17

"Είμαι αληθινό"



Μ’ αγκάλιασε,
με φίλησε στο μάγουλο.
Κάτι γλυκό και τρυφερό
με τύλιξε.

Το έφερα μαζί μου ύστερα στο σπίτι,
το κοίταζα,
το κοίταζα,
δεν ήξερα τι να το κάνω.
Εκείνο δάκρυσε.
Είμαι αληθινό, μου είπε, 
μη με σβήσεις...


10/1/17

"Το επίμονο φαινόμενο" (απόσπασμα)




Όταν αποφασίσαμε να φύγουμε από το σπίτι μας, είχαμε εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες. Χιόνιζε ασταμάτητα επί μέρες, επί εβδομάδες, είχαμε χάσει το λογαριασμό. Το χιόνι είχε φτάσει ως τη στέγη και τα πάντα γύρω είχαν νεκρωθεί. Το ηλεκτρικό είχε από μέρες κοπεί. Τα ξύλα για το τζάκι είχαν σωθεί. Πετρέλαιο δεν είχαμε. Πόσο καιρό ακόμα μπορούσαμε να ζήσουμε σ’ ένα σπίτι παγωμένο, χωμένο στο χιόνι με τρόφιμα που κάποια στιγμή θα τέλειωναν ; 

6/1/17

Ποιήματα




Ο ποιητής Τόλης Νικηφόρου μού έκανε την τιμή να συμπεριλάβει μερικά ποιήματά μου στο ιστολόγιό του.