29/5/17

"Κι έγινε ξαφνικά η ζωή..."




Κι έγινε ξαφνικά η ζωή
ένας χυλός χωρίς αλάτι
σχέδια και προγράμματα
διαγράφηκαν
οι επιθυμίες στένεψαν
τα όνειρα απαγορεύτηκαν

έμειναν μόνο κάτι αναμνήσεις
που αναβοσβήνουν ρυθμικά
και κάτι συναισθήματα παλιά
που φλέγονται
σε έτη φωτός απόσταση

τώρα μονάχα η σοφία
συσσωρεύεται ακάθεκτη
γνώση πάνω στη γνώση
και συμπεράσματα ψυχρά
εγκεφαλικά
αχρείαστη σοφία και άχρηστη
που με το θάνατο θα εξανεμιστεί 
ως περιττή.


27/5/17

Ο νόμος Παπαθεμελή και οι νέοι της Σιδώνος 1994 μΧ






Τι έγινε το 1994;
Ο Μανώλης Δουρής βιάζει και δολοφονεί τον εξάχρονο γιο του και μετά κάνει πως δεν ξέρει τίποτα. Συλλαμβάνονται οι σατανιστές της Παλλήνης. Ο Ματθαίος Μονσελάς μετά από τις επίμονες παρακλήσεις της Γεωργίας Βαγενά να της αφαιρέσει τη ζωή, υποχωρεί και τη σκοτώνει.


24/5/17

"Προσευχηθείτε..."




Προσευχηθείτε,
μην παραλείψετε παρακαλώ
αυτό το ύψιστο καθήκον σας,
κεράκια ανάψτε,
λουλούδια αποθέστε
και αγκαλιασμένοι τραγουδήστε
απαλά τραγούδια,
δακρύστε,
προ παντός αυτό μην το ξεχάσετε,
δείξτε εν πάση περιπτώσει
πόσο ευγενικά πενθείτε εσείς
σε αντίθεση με τους βαρβάρους
κι έπειτα ακούστε τους ταγούς σας
με πόσο σταθερή, αποφασιστική φωνή
μιλούν,
με ύφος που δεν σηκώνει αντιρρήσεις,
δείτε πόσο είναι σοβαροί,
εμπιστευθείτε τους.

Είναι ένα πολιτισμένο τελετουργικό αυτό,
αποδεικνύει την ανωτερότητά σας,
την καλωσύνη σας
και προ παντός
τη θαρραλέα στάση σας
μπροστά στο θάνατο.

Και την επόμενη φορά
επαναλάβετε τα ίδια,
πάντα αυτό να κάνετε,
όποτε βρίσκεστε μπροστά
σε διαμελισμένα πτώματα.

Όχι, ο φόβος δεν σας καταβάλλει, 
σκοτώνεστε ατρόμητα εσείς.


22/5/17

Καρυωτάκης-Λειβαδίτης: Δυο ποιήματα για την απώλεια






Η νιότη από μόνη της είναι η εποχή της αισιοδοξίας και των ονείρων.

Δεν έχει σημασία, αν ίσως ο νέος άνθρωπος έχει την ατυχία να τυραννιέται από προβλήματα που άλλοι συνομήλικοί του δεν έχουν. Η απαισιοδοξία, η μελαγχολία του είναι ένα λεπτό στρώμα που επικάθηται πάνω σε μια απέραντη και απροσδιόριστη αισιοδοξία. Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Η ίδια η νιότη του τον υποχρεώνει να κοιτάζει τη ζωή με ελπίδα, τον παρασύρει σε ωραία οράματα, του υπόσχεται ένα μέλλον όπου τα όνειρά του θα γίνουν πραγματικότητα. Δεν έχουν σημασία οι αναποδιές και οι αποτυχίες και οι τυχόν απογοητεύσεις. Μια μικρή ανάπαυλα είναι για να ανασυνταχθεί και να ξαναμπεί στον κόσμο έτοιμος για όλα.

18/5/17

Συνέντευξη στη Γεωργία Δαλιανά από το Κανάλι Ένα 90,4 FM






Είστε μια δημιουργός που δουλεύετε αθόρυβα και μας έχετε προσφέρει σημαντικότατο έργο.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω:

1.    Στην σημερινή εποχή που η Απληστία της εικόνας ενοικεί στην Τρομοκρατία και δεν αφήνει χώρο για τις λέξεις, το γράψιμο για σας είναι ερημιά, είναι ρήγμα ή είναι κατοικία στα θεμέλια της πιο ακριβής Ελευθερίας;

Δεν είμαι εχθρός της εικόνας. Πιστεύω πως άνετα μπορούν να συνυπάρξουν λόγος και εικόνα, ο κόσμος μας έτσι γίνεται πιο πλούσιος. Υπάρχει βέβαια και η χυδαία εικόνα όπως υπάρχει και ο χυδαίος λόγος. Δεν είναι ωστόσο κάτι καινούργιο αυτό. Το γράψιμο για μένα είναι εσωτερική ανάγκη. Μου αρέσει να γράφω. Μου αρέσει πολύ. Κάποιοι συγγραφείς λένε ότι, όταν γράφουν, νιώθουν πόνο, υποφέρουν. Εγώ νιώθω χαρά. Η γραφή για μένα είναι η δεύτερη κατοικία μου. Ζω, υπάρχω, κινούμαι μέσα σ’ αυτή την κατοικία. Η κατοικία είναι ερημική, αλλά δεν με ενοχλεί αυτό. Θα έλεγα ότι μάλλον μου αρέσει. 

16/5/17

"Κομμάτια άγνωστων νεκρών..."



Κομμάτια άγνωστων νεκρών
εκτίθενται ευλαβικά
ντυμένα στο βελούδο
και στα μαργαριτάρια
κατάνυξη μαζών
όπιο βαρύ
για να ξεχάσουμε
ενόσω οι πολιτοφύλακες
κρατώντας ρόπαλα
τις νύχτες τριγυρνούν στα πάρκα
ενόσω σέρνονται στα δικαστήρια
όσοι ακόμα αντιστέκονται
ενόσω Βία και Κράτος
θερμά εναγκαλίζονται.

Οι νέοι στις παραλίες
συνεχίζουν να ερωτεύονται
αλλ’ όμως θα ξεράσουν τέρατα
σε λίγα χρόνια
οι κοιλιές των κοριτσιών
φωτιές
βρωμιές
χυδαία γλώσσα
και ο θρίαμβος των λειψάνων
σε λιτανείες επίσημες.

Πυκνώνουν ολοένα τα σύννεφα 
κι η πολιτεία μου στέκει βουβή.

14/5/17

"Όταν θα πάω εκεί..."




Όταν θα πάω εκεί
θα συναντήσω τον πατέρα
τη μητέρα
θα είναι νέοι και όμορφοι
κι εγώ σαν συνομήλικός τους
θα τους χαιρετήσω.
Συγγνώμες δεν θα ανταλλάξουμε.
Θα κοιταχτούμε μόνο
με απορία
και ύστερα βουβοί θα χωριστούμε.

Για την αγάπη 
λέξη δεν θα πούμε.

11/5/17

Ποιες xώρες είναι ρατσιστικές και ποιες ανεκτικές στον "ξένο"




   Διαμαρτυρία μπροστά  στην πρεσβεία της Μιανμάρ στην Κουάλα Λουμπούρ, Μαλαισία

Ποιες κοινωνίες έχουν ροπή σε ρατσιστικές αντιλήψεις;
Νομίζω η απάντηση είναι εύκολη: είναι οι κοινωνίες που ζουν απομονωμένες, που έχουν χαμηλό βιοτικό επίπεδο, χαμηλό μορφωτικό επίπεδο ή νιώθουν να απειλούνται από ξένες φυλές.

Μολονότι, όταν λέμε «ρατσισμός», ο νους μας πάει αμέσως στους Ναζί, θα πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι ο ναζισμός είναι η αποθέωση της διαστροφής που γεννήθηκε σε ταραγμένα μυαλά και βρήκε γόνιμο έδαφος σε μια χώρα με σοβαρά οικονομικά, εθνικά και πολιτικά προβλήματα. Κάτι τέτοιο δεν αποκλείεται να το δούμε να ξανασυμβαίνει σε οποιαδήποτε χώρα, αν αυτή βρεθεί στριμωγμένη από ακραία προβλήματα που απειλούν την ύπαρξή της.

2/5/17

Γραμμική Β: η πρώτη ελληνική γραφή


  
                                              

Διαβάστε δυνατά αυτές τις λέξεις:

do-ra
e-ne-ka
to-so
a-pe-do-ke

Τι ακούτε;

Ακούτε τη φωνή πανάρχαιων προγόνων που έζησαν σ’ αυτόν εδώ τον τόπο 35 αιώνες πριν. Των Ελλήνων της μυκηναϊκής εποχής. Που έλεγαν, όπως λέμε και σήμερα εμείς: δώρα, ένεκα, τόσο, απέδωκε.

29/4/17

"Είναι καλά εδώ"




Είναι καλά εδώ,
κυρίως επειδή δεν έχει μέλλον,
κυρίως επειδή
καμιά αγωνία πια δεν έχουμε
να δημιουργήσουμε,
κυρίως επειδή
είμαστε ένα μεγάλο παρελθόν
κατάφορτο
από αναμνήσεις.

Είναι καλά εδώ,
τις νύχτες νιώθουμε ξεκούραστοι,
μια και δεν έχουμε πια τίποτα
να οραματιστούμε
τώρα που εξατμίστηκε το μέλλον
ως περιττή διάσταση του χρόνου
κι ένα τεράστιο παρόν κυριαρχεί
με στόχους βραχυπρόθεσμους
που πρέπει να εκπληρωθούν
μέχρι τη δύση του ηλίου.

Καλά είναι εδώ.

Μόνο που κάπως σαν
αποκεφαλισμένοι περπατούμε, 
αυτόματα 
και χωρίς λόγο.


26/4/17

"Μελαγχολία"




Θα επιτρέψω φέτος στη μελαγχολία μου
να εκδηλωθεί,
θα την αφήσω ελεύθερη να εκφραστεί
με όποιο τρόπο της αρέσει,
έτοιμα έχω τα ποτήρια μου με το φαρμάκι
και  σκέψεις ζοφερές υφαίνω
που όμορφα θα με τυλίξουν
στο σκοτεινό κουκούλι τους,
ο χρόνος θα κυλά στυφός
μέσα σε μιαν ατέλειωτη σιωπή,
μακριά, πολύ μακριά οι άλλοι
κι εγώ στο φοβερό μου κόσμο
με τα επικρεμάμενα μαχαίρια.

Ω, φέτος η μελαγχολία μου
θα δικαιωθεί,
είναι καιρός που την κρατώ φυλακισμένη,
θα της ανοίξω όλες τις πόρτες,
θα τη φουντώσω με τα εύφλεκτα υλικά μου,
σε μια τρανή γιορτή κατάθλιψης 
έχω αποφασίσει να δοθώ.


24/4/17

Όταν οι δρόμοι της Αθήνας δεν είχαν ονόματα




Από την εφημερίδα «Ακρόπολις», 25/1/1884.  Διατηρείται η ορθογραφία:

"Μετ’ άκρας ευχαριστήσεως έμαθον οι κάτοικοι των Αθηνών (...)  την βάπτισιν των αθηναϊκών οδών. Τέλος πάντων θα ηδυνάμεθα τώρα να ερωτώμεν πού είναι η οδός και να οδηγώμεν τους ερωτώντας αντί με το: πήγαινε δεξιά, κατέβα αριστερά, στρέψε προς τα επάνω, σημάδεψε τον Λυκαβηττόν και την Ακρόπολιν και άλλα αοριστότερα και μηδένα νουν έχοντα, ονομάζοντες αυτάς τας οδούς. (...).

21/4/17

"What a wonderful world"




What a wonderful world
Τι όμορφος που είναι αυτός ο κόσμος,
όταν παρατηρείς από ψηλά
λιβάδια ανθισμένα,
δάση πυκνά, ποτάμια βουερά
κι απέραντες γαλάζιες θάλασσες,
όταν δεν φτάνει ως τα αυτιά σου
ο ήχος των βομβών
που καταστρέφουν πολιτείες,
κραυγές ανθρώπων που ψυχορραγούν
διαμελισμένοι,
λυπητερά τραγούδια από παιδιά
που τριγυρνούν στους δρόμους ολομόναχα,
θρήνοι μπροστά σε φέρετρα,

Give peace a chance
αλλόμως,
δώσε επιτέλους μια ευκαιρία στην ειρήνη
για όλους τους κακότυχους
που βρέθηκαν στης συμφοράς το κέντρο,
που τριγυρνούν αλλοπαρμένοι
μες τα ερείπια των σπιτιών τους
ψάχνοντας τους αγαπημένους τους,
δώσε μια ευκαιρία στην ειρήνη,
μήπως κι ο κόσμος τούτος ο απάνθρωπος
γλυκάνει έστω μια στιγμή,
μήπως και γίνει όμορφος,
όπως  τον τραγουδάνε τα τραγούδια μας,

Imagine
γιατί, φαντάσου,
φαντάσου αλήθεια
όλοι εμείς σε κύκλο καθισμένοι
και με κεράκια αναμμένα
να τραγουδάμε ευγενικά,
αισθαντικά τραγούδια συναδέλφωσης,
άκακα αρνιά βελάζοντα
ευτυχισμένα μέσα στο μαντρί,
ενώ τα εκρηκτικά θα μας διαμελίζουν,
όμως αυτό εμάς δε μας φοβίζει,
γενναία, ατρόμητα αρνιά
που τραγουδάμε υμνώντας
το χασάπη μας,
γιατί έχει κατά βάθος καλωσύνη,
ω, αγαθέ χασάπη, κοίτα
με πόσο θάρρος έχουμε σταθεί μπροστά σου,
έλα λοιπόν και σφάξε μας,
εμείς θα σε αγαπάμε έτσι κι αλλιώς,

Always look on the bright side on life
πάντα εμείς θα βλέπουμε
τη φωτεινή πλευρά ετούτης της ζωής,
αγάπη,
ελπίδα,
αισιοδοξία,
με τους αφρούς και τα αίματα στο στόμα
ακόμα εμείς θα τραγουδάμε
τι όμορφος που είναι αυτός ο κόσμος
με τα πολύχρωμα λουλούδια του,
τις μελισσούλες του,
και τα καράβια που διασχίζουν ήρεμα
τα γαλανά πελάγη.


18/4/17

Το ελληνικό τραγούδι στα χρόνια της δικτατορίας 1967-1974





Ήμουν πολύ νέα, όταν επιβλήθηκε η δικτατορία στη χώρα μας και καλά-καλά δεν ήξερα τι ήταν αυτό το πράγμα. Μια και δεν καταλάβαινα ακριβώς τι είχε συμβεί, αυτό που με ενόχλησε περισσότερο ήταν η απαγόρευση να ακούω τα τραγούδια του Θεοδωράκη.

Τα τραγούδια άλλων καλών τραγουδοποιών δεν απαγορεύτηκαν μεν, αλλά όμως σταμάτησαν να ακούγονται  από το ελληνικό ραδιόφωνο - το οποίο, αν είχε κάποια ποιότητα προηγουμένως, την έχασε μετά την επιβολή της χούντας. Οι κρατικοί  ραδιοφωνικοί σταθμοί μετέδιδαν τραγούδια ανώδυνα και κατά κανόνα άνοστα.

11/4/17

Οι γεωμέτρες ιερείς



Είμαστε οι υπηρέτες των θεών.
Η κάστα μας χάνεται στα βάθη των γενεών και κανείς δεν ξέρει ποιος ήταν ο πρώτος μας πρόγονος, αυτός που πήρε από τους Ουρανούς το δικαίωμα να δικάζει. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν την ξέρει ο λαός. Παντού σ’ όλη τη χώρα, σ’ όλες τις πολιτείες μας είναι στημένα τα αγάλματα ενός μυθικού προγόνου που  λατρεύουμε. Είναι ο Δίκαιος Γεωμέτρης, ο συμπότης των θεών, ο σύντροφος στις ευωχίες τους και ο ιερός μεσολαβητής ανάμεσα σε κείνους και σε μας.

8/4/17

Αν άνθρωποι ήταν αράχνες




Αν οι άνθρωποι ήταν αράχνες, το φλερτ μεταξύ τους θα ήταν λίγο διαφορετικό.

Βέβαια, όπως έχει ορίσει η φύση, το θηλυκό θα καθόταν φρόνιμο και θα ονειρευόταν να φτιάξει την οικογένειά του - αυτό κάνουν όλα τα θηλυκά του κόσμου - και το αρσενικό βράζοντας στις ορμόνες του θα έψαχνε εδώ κι εκεί να βρει κανένα θηλυκό να εκτονωθεί. Όταν θα το έβρισκε, θα το πλησίαζε και θα άρχιζε το φλερτ. Μάλιστα, για να το συγκινήσει, θα έφερνε μαζί του και ένα δωράκι. Πάντα τα θηλυκά γοητεύονται από τους γαλαντόμους υποψήφιους.

5/4/17

"Κατέβηκαν ξανά τα μαύρα σύννεφα..."



Κατέβηκαν ξανά τα μαύρα σύννεφα,
φόβος απλώθηκε στην πολιτεία,
ο Θάνατος καβάλα στο άλογό του
βαρύθυμος περνά
κι οι δρόμοι άδειασαν.

Ακούγονται τα πέταλα του αλόγου του,
όπως χτυπούν τις πλάκες,
ήχος τρομαχτικός,
αναστενάζει Αυτός
και ακονίζει το δρεπάνι του.

Ένας πατέρας τραβάει τα μαλλιά του,
πιο πέρα μια γυναίκα
παραδίνεται χωρίς αντίσταση
κι ένα παιδί ανύποπτο κοιτάζει.

Απόλυτη σιωπή στην πολιτεία,
παράθυρα κλειστά
και τα λουλούδια στα μπαλκόνια
αδιάφορα αναδίνουν
το μεθυστικό τους άρωμα.

Άνοιξη,
σταυρωθείτε οι άνθρωποι.


3/4/17

Αλλαγή φύλου από λάθος διάγνωση





  
Μια μητέρα βουρτσίζει τα μακριά μαλλιά του γιου της. Το αγόρι γυρίζει το κεφάλι του και την κοιτάζει. Με αβέβαιη φωνή τη ρωτά: «Μαμά, θα μ’ αγαπούσες, αν ήμουν αγόρι;»

Κάτι δεν πάει καλά σ’ αυτή τη σκηνή, το καταλαβαίνουμε αμέσως. Η μαμά θα ήθελε να είχε κορίτσι, αλλά το αγόρι δεν είναι ευχαριστημένο με  το ρόλο του κοριτσιού που του ανέθεσε η μαμά του. Το πιθανότερο είναι ότι το αγόρι αυτό θα εκδηλώσει σύντομα μια ψυχική διαταραχή που θα διαγνωσθεί ως διαταραχή φύλου. Μπορεί όμως η διάγνωση αυτή να μην είναι η σωστή.

31/3/17

Ελεύθεροι και δυστυχισμένοι





Λαοί ευτυχισμένοι δεν υπάρχουν, για τον απλό λόγο ότι δεν υπάρχει ευτυχία, μια μόνιμη δηλαδή κατάσταση γαλήνης, ευχαρίστησης, χαράς, ικανοποίησης, κατά την οποία όλες οι επιθυμίες μας έχουν εκπληρωθεί και δεν ζητάμε τίποτε άλλο ποτέ πια.

Αυτά συμβαίνουν μόνο στον παράδεισο.

27/3/17

"Εσείς που τώρα..."






Εσείς που τώρα
σε μιαν άλλη διάσταση υπάρχετε
δεν βαρεθήκατε άραγε
την αδιατάραχτη γαλήνη σας
δεν νοσταλγείτε λίγο
τον πόνο των πραγμάτων
τα δάκρυα
για ό,τι ανέφικτα ποθήσατε;

Δύσκολο είναι να ανεχτούμε
την απάθειά σας
εμείς
που κάθε μέρα  εδώ
κάτω απ' το φως του ήλιου
χίμαιρες κυνηγούμε 
και ευτυχίες άπιαστες.


23/3/17

Οι καλοί τζιχαντιστές πάνε στον Παράδεισο






Νομίζω όλοι πια το έχουμε καταλάβει πως δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα με την ισλαμιστική τρομοκρατία.

Τελικά τι είναι αυτοί οι ισλαμιστές τρομοκράτες; Είναι κακοί άνθρωποι ή είναι παράφρονες; Τι τους ωθεί σ’ αυτές τις αποτρόπαιες πράξεις που μας προκαλούν τη φρίκη;

21/3/17

Ποιητής




Πρέπει οπωσδήποτε
να ολοκληρώσει
την αποστολή του,
αλλιώς
κανένα νόημα δεν έχει
ετούτη η ζωή,
κανένα νόημα
η φιλία, ο έρωτας,
κανένα νόημα
οι άπειρες αναπνοές του,
οι καθρέφτες
που τον δείχνουν
κάθε μέρα να γερνά,
οι ηδονικές κραυγές
της εκσπερμάτωσής του,
τα όνειρα που έρχονται
στον ύπνο του,
ο κόσμος τούτος ο ατέλειωτος
κανένα νόημα δεν έχει,

αν δεν ολοκληρώσει το έργο του,
αυτό για το οποίο κλήθηκε,
για χάρη του οποίου
του δωρήθηκε το δώρο της ζωής,
το φως του ήλιου
και η αστραφτερή ομορφιά
πολλών πραγμάτων,
συμμετρικών προσώπων και σωμάτων,
φωνών,
βλεμμάτων,
σπάνιων ερώτων
και διάχυτων επιθυμιών.

Πρέπει οπωσδήποτε
να ολοκληρώσει
τα φανταστικά του σχήματα
που αιωρούνται ημιτελή εντός του,
να ξεχρεώσει την παλιά οφειλή του,

γιατί τι άλλο είναι 
εκτός από μια μηχανή
που τέλεια δουλεύει και παράγει,
μια μηχανή
που αυτός ανέλαβε την εποπτεία της
και πρέπει,
πριν να σπάσουν οι ιμάντες,
πριν οι βίδες ξελασκάρουν,
πριν οι ροδέλες του ξεδοντιαστούν,
να παραδώσει το προϊόν του
κι ύστερα
να περάσει στο αιώνιο σκότος.

Μα όμως έχει χρέος προηγουμένως
να δώσει στους ανθρώπους
αυτό
που μέσα του κοχλάζει
και γυρεύει σχήμα.






17/3/17

Ανακλαστική ευρωφοβία






Α
Για πάρα πολλά χρόνια ζούσα με την ψευδαίσθηση ότι οι μοναδικοί ευρωφοβικοί στην Ελλάδα ήταν οι κομμουνιστές, ένα ποσοστό δηλαδή του πληθυσμού μας σχετικά μικρό.

Βέβαια και το ΠΑΣΟΚ πούλησε ευρωφοβία για να πάρει την εξουσία, αλλά τα συνθήματά του δεν τα πήρα ποτέ στα σοβαρά και μάλλον είχα δίκιο. «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» φώναζε το ΠΑΣΟΚ, αλλά φυσικά δεν το εννοούσε, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια.

14/3/17

Η μισάνθρωπος κυρία και ο ψυχαναλυτής




Πίνω συχνά τον καφέ μου σε μια κεντρική καφετέρια της πόλης, όπου συχνάζουν φοιτητές, εργαζόμενοι, γυναίκες που κατέβηκαν στο κέντρο για ψώνια, αργόσχολοι, συνταξιούχοι, όλα τα είδη των θαμώνων γενικά. Έχω πάντα μαζί μου μια ξενόγλωσση εφημερίδα, καπνίζω τα τσιγάρα μου και διαβάζω για τον κόσμο, όπως τον βλέπουν οι άλλοι Ευρωπαίοι, καμιά φορά και οι Αμερικανοί.

Είμαι πάντα μόνη. Οι θαμώνες της καφετέριας μού ρίχνουν πότε πότε καμιά ματιά, αλλά δεν τους στέλνει κανένα σήμα η παρουσία μου, έτσι με αφήνουν ήσυχη.

9/3/17

Λευκή γυναίκα μεσόκοπη ψάχνει…







Είναι συνήθως από πενήντα χρονών και πάνω, μπορεί και εξήντα, μπορεί και εβδομήντα. Είναι λευκή και ζει σε κάποια ανεπτυγμένη χώρα της Ευρώπης ή της Βόρειας Αμερικής. Είναι οικονομικά ανεξάρτητη. Δεν είναι όμορφη. Δεν είναι λεπτή. Δεν είναι ελκυστική. Έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και ένα παρελθόν αποτυχημένων ερωτικών σχέσεων. Και είναι μόνη.

6/3/17

"Verdünner"




Φερντύνερ λένε στα γερμανικά αυτό που εκλεπτύνει,
θίνερ στα αγγλικά,
στα ελληνικά αντιστοίχως πρέπει να λέγεται εκλεπτυντικό.

Παρακαλώ,
θα ήθελα ένα εκλεπτυντικό
για να απαλύνω μερικά χοντρά και άκομψα συμβάντα της ζωής μου, 
όπως ας πούμε
την ιστορία μου με κείνον τον αγράμματο και άξεστο νεαρό
που όμως μπόρεσε να αναταράξει τα βαλτωμένα μου νερά
με φράσεις και με πράξεις
που δεν μπορώ  έτσι απεριποίητες να τις εκθέσω ενώπιόν σας,

επίσης θέλω να βάλω λίγο εκλεπτυντικό
στη σχέση μου με τη μητέρα μου,
άγρια σχέση και πολύ τραχιά,
με συναισθήματα ακραία θανάτου, φόβου και απέραντης λατρείας,
με άλλα λόγια τελείως ακατάλληλη για ραφινάτα γούστα,

καθώς
 -κι αυτό κυρίως με ενδιαφέρει-
θέλω πολύ και άφθονο εκλεπτυντικό
για να παρουσιάσω δημοσίως τις δικές μου σκέψεις.
Φοβάμαι, ξέρετε,
αν δεν τις κάνω πιο κομψές και φιγουράτες,
μήπως το πνεύμα σας εξεγερθεί,
μήπως σας κάνω εχθρούς, 
πριν με γνωρίσετε καλά-καλά.

Θέλω ακόμα να ρίξω εκλεπτυντικό  
παντού όπου περιφέρομαι,
να γίνουν όλα πιο εξευγενισμένα,
ο υπόκοσμος ας πούμε να γίνει πιο κομψός
και η διαφθορά πιο λεπτεπίλεπτη
και γενικώς  να εκλεπτυνθούν οι άνθρωποι σε όλες τις στιγμές του βίου τους.

Επίσης ο θεός,
πρέπει κι εκείνος κάπως να εκλεπτυνθεί,
να μην τρομάζει με τις αγριοφωνάρες του,
να γίνει πιο ευγενικός και φινετσάτος.

Με λίγα λόγια θέλω να αγοράσω τόνους από εκλεπτυντικό,
χιλιάδες χιλιάδων τόνους,
να περιλούσω όλο τον κόσμο,
ώστε να γίνει χαριέστερος.

Αλλά, τι βλέπω,
 «Προσοχή», γράφει η ετικέτα,  
«μεγάλος κίνδυνος, αν το εισπνεύσετε»,
επίσης 
«προσοχή, να μην το πιείτε και μην πάει στα μάτια σας».

Μα τι εκλεπτυντικό αθλίας ποιότητος είναι αυτό,
με τέτοιο ευτελές προϊόν είναι αδύνατο να κάνω τη δουλειά μου
και επομένως τίποτα,
ο θηριώδης νεαρός,
η απερίγραπτη μητέρα μου,
οι τραχιές μου σκέψεις,
ο κόσμος ο χοντροκομμένος,
και ο ακατέργαστος θεός
θα συνεχίσουν
να περιφέρονται κυκλοτερώς στο νου μου
ματώνοντας κατά καιρούς τις παρυφές του εγκεφάλου μου,
αφού ακίνδυνο εκλεπτυντικό
 -φερντύνερ για τους Γερμανούς και για τους Άγγλους θίνερ- 
ακόμα δεν κυκλοφορεί στην αγορά.


3/3/17

Ασπασία Αννία Ρήγιλλα





 Όλοι έχουμε αναφέρει κάποια στιγμή το όνομά της, ελάχιστοι όμως ξέρουμε ποια είναι αυτή η Ρήγιλλα - αν δηλαδή πρόκειται για γυναίκα ή για κάτι άλλο που αγνοούμε εντελώς.

Ολόκληρο το όνομά της ήταν Appia Annia Regilla Atilia Caucidia Tertulla, αλλά, όταν ήρθε στην Ελλάδα, την είπαμε Ασπασία και την κάναμε Ελληνίδα, μια και παντρεύτηκε τον πάμπλουτο Έλληνα αριστοκράτη Ηρώδη Αττικό.