19/4/18

" Ο δύτης και το χταπόδι"






  
Ο δύτης κάτω από τα νερά
παίζει με το χταπόδι
κι αυτό ανταποκρίνεται,
«αγάπη», λέει ο δύτης
και το χταπόδι το καταλαβαίνει,
«αγάπη», λέει κι αυτό,
τυλίγει τα πλοκάμια του στο χέρι του,
«μονάχοι είμαστε εδώ στον κόσμο τούτο», λέει ο δύτης,
«μονάχοι», απαντά κι αυτό,
«και πρέπει οπωσδήποτε να αγαπηθούμε,
αφού Εκείνος τόσο ανάλγητα μας φέρθηκε»,
«πρέπει», λέει ο δύτης,  
«η γάτα να αγαπήσει το ποντίκι
και το λιοντάρι τη γαζέλα,
ο αετός το σκίουρο
κι ο αλιγάτορας το ελαφάκι»,
«πρέπει να γίνει οπωσδήποτε αυτό»,
λέει το χταπόδι,
«γιατί τίποτε άλλο δεν μας απομένει
εκτός απ’ την αγάπη»,
«τίποτε άλλο», λέει ο δύτης,
«είμαστε μόνοι εδώ πέρα
κι Εκείνος θέλει να σε πάρω τώρα
να σε χτυπήσω αλύπητα στα βράχια πάνω,
μέχρι να πεθάνεις»,
«θα κάνεις κάτι τέτοιο;» λέει το χταπόδι,
«μα όχι», απαντά ο δύτης,
«τώρα που τα πλοκάμια σου χαϊδεύουν απαλά το χέρι μου,
μας δένει η αγάπη».
«Ας δείξουμε λοιπόν σ’ Εκείνον»,
λέει το χταπόδι,
«πως τελειώνει η βασιλεία του
και πως  ο Άλλος έρχεται,
ο Άλλος είναι καθ’ οδόν».

15/4/18

Είκοσι χρονών και εβδομήντα χρονών







Ήρθε και με βρήκε ο εαυτός μου των είκοσι χρονών, δεν ξέρω πώς έγινε αυτό, μάλλον κάποια αναδίπλωση του χρόνου συνέβη και βρεθήκαμε ενώπιος ενωπίω.

Κοιταζόμασταν αμίλητες για κάμποση ώρα, το σοκ ήταν μεγάλο, όπως καταλαβαίνετε, και εκτός αυτού δεν ήμασταν και σίγουρες ότι αυτό που βλέπαμε απέναντί μας ήταν ο εαυτός μας με διαφορά μισού σχεδόν αιώνα.

Δεν ξέρω τι έβλεπε πάνω μου αυτή των είκοσι χρονών, αλλά από την έκφρασή της καταλάβαινα ότι δεν της άρεσε καθόλου. Αλλά ούτε και σε μένα άρεσε αυτή που είχα απέναντί μου.

12/4/18

CosmoteTV, άλλαξε τους υποτιτλιστές σου






Παρακολουθώντας ένα ντοκιμαντέρ σε κάποιο κανάλι της CosmoteTV διάβασα έκπληκτη στους υποτίτλους ότι αυτό που έβλεπα συνέβαινε στη Γκαγιάνα.

Ποια είναι πάλι αυτή η Γκαγιάνα, απόρησα, και πού βρίσκεται αυτή η χώρα που ποτέ στη ζωή μου πριν δεν είχα ακούσει; Τέλος πάντων συνέχισα να παρακολουθώ το ντοκιμαντέρ, η Γκαγιάνα κάθε τόσο εμφανιζόταν στους υποτίτλους, μέχρι που αναγκάστηκα να στήσω αφτί για να ακούσω πώς την έλεγε ο αγγλόφωνος δημοσιογράφος. Και αίφνης φωτίστηκε ο νους μου. Επρόκειτο για τη Γουιάνα, χώρα παντελώς άγνωστη προφανώς στον Έλληνα μεταφραστή.

9/4/18

Η τελευταία της νύχτα








Βασικά δεν σκέφτομαι πολλά πράγματα. Η ζωή μου είναι απλή, επομένως και η σκέψη μου είναι απλή.

Από υγεία είμαι καλά και επίσης δεν έχω λόγο να ανησυχώ για την τροφή μου, καθώς εκείνος ο άνθρωπος έρχεται μια φορά τη μέρα και μου αφήνει φαγητό. Μου αφήνει και νερό. Είναι αμίλητος και μουτρωμένος, αλλά δε δίνω σημασία. Τι με νοιάζει; Σημασία έχει ότι δεν μ’ αφήνει νηστική.

6/4/18

Είμαι καλός άνθρωπος;







Είμαι καλός άνθρωπος; Νομίζω όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε αναρωτηθεί σχετικά. Και νομίζω ότι όλοι μας έχουμε απαντήσει θετικά.

Τελικά φαίνεται ότι ο κόσμος μας αποτελείται από καλούς ανθρώπους που όμως κάνουν κακές πράξεις. Ή και αντίστροφα: αποτελείται από κακούς ανθρώπους που κάνουν και καλές πράξεις.

4/4/18

Γέροντας γιος με γερόντισσα μητέρα








Η Άντα Κίτινγκ, 98 χρονών, από το Λίβερπουλ, μετακόμισε σε οίκο ευγηρίας για να είναι κοντά στον 80χρονο γιο της που ήδη ζει εκεί. Ο διευθυντής του γηροκομείου λέει πως μάνα και γιος είναι αχώριστοι.


Όταν είσαι ογδόντα χρονών και η μαμά σου είναι ενενήντα οχτώ, τότε η φύση στάθηκε παράξενα καλή μαζί σου. Σου επέτρεψε να φτάσεις σε αυτή την ηλικία έχοντας στο πλευρό σου την αγαπημένη σου μητέρα, σου επέτρεψε να γεράσεις μαζί της και να είστε τώρα δυο συμπαθείς και αξιαγάπητοι γέροι που λίγο ή και καθόλου δεν διαφέρετε εξωτερικά.

26/3/18

"Ασύμβατοι"





Καλημέρα,
μου είστε αδιάφορος.
Βλέπω στα μάτια σας
μια ατέρμονη ευθεία γραμμή,
οι φωτοσκιάσεις λείπουν,
το φόντο είναι οδυνηρά λευκό,
η ηχητική συνοδεία μονότονη,
οι ατάκες σας πολύ κοινές.
Γνωρίζετε μόνο ένα ρόλο
και θέλετε να πρωταγωνιστήσετε
σε έργο πολυεπίπεδο,
όπου οι ρόλοι εναλλάσσονται
από τη μια στιγμή στην άλλη.
Σας εξηγώ
ότι οφείλετε να ανιχνεύσετε το έρεβος
που κείται εντός των παρενθέσεων
κι εσείς σκοντάφτετε συνέχεια
ως τυφλός.
Καλύτερα ας μιλήσουμε για ποίηση,
αγαπητέ.

24/3/18

Επιμόρφωση με το ζόρι








Πρώτη Γυμνασίου:

-Μπαμπά, θέλω να μάθω αγγλικά.

Ο μπαμπάς μού ρίχνει μια λοξή ματιά:

-Καλά, μάθε πρώτα τα ελληνικά και βλέπουμε.

Θυμάμαι πολύ καλά αυτή τη σκηνή. Ήμασταν μέσα στην κεντρική αγορά των Χανίων, κόσμος περνούσε από δίπλα μας, κόσμος ψώνιζε, μύριζαν τα τυριά από τα τυράδικα και κάπου εκεί κοντά η μαμά έριχνε στο διχτάκι τα τελευταία της ψώνια.

22/3/18

"Να μείνει έξω η Άνοιξη"






Να κλείσουν οι πόρτες,
να μείνει έξω η Άνοιξη,
αυτή με τις δόλιες υποσχέσεις
που πάει αλλού και εκπορνεύεται,
να μείνουν έξω οι κελαηδισμοί της,
και το φως και η ανάστασή της.

Τώρα εδώ
κάτω απ' το ήσυχο φως του ηλεκτρικού
-ίδιο αγαθό βόδι της φάτνης-
να θυμηθούμε το Xειμώνα,
τις βροχές,
τον αέρα,
το βαρύ ουρανό,
όλα αυτά τα αρσενικά στοιχεία
που μας χαϊδεύουν
και από πάντα μάς γονιμοποιούν.

20/3/18

Πίθηκοι μπονόμπο: κάντε έρωτα, όχι πόλεμο.






Πήρα μια συνέντευξη από την κ. Μπονόμπο, αρχηγού μιας ομάδας μπονόμπο που ζει στη ζούγκλα του Κονγκό. Το παράξενο δεν είναι πώς καταφέραμε και συνεννοηθήκαμε. Παράξενα είναι αυτά που μου είπε η κ. Μπονόμπο σχετικά με τις συνήθειες της φυλής της. Και είναι όλα αλήθεια.


-Καλημέρα, κ. Μπονόμπο. Κατ’ αρχάς να σας ευχαριστήσω που δεχτήκατε να μου παραχωρήσετε αυτή τη συνέντευξη, γιατί, όπως καταλαβαίνω, οι υποχρεώσεις σας ως αρχηγού της ομάδας δεν θα σας αφήνουν ελεύθερο πολύ χρόνο.

-Λάθος καταλαβαίνεις. Έχω πολύ χρόνο ελεύθερο και μπορούμε να μιλάμε ως το βράδυ. Αν θέλεις, μπορούμε να κάνουμε και σεξ.

-Δεν συνηθίζεται ξέρετε αυτό μεταξύ ανθρώπων και πιθήκων.

17/3/18

Νέλλας Συναδινού, φιλολόγου-κριτικού: "Καίτη Βασιλάκου: μία δημιουργός, τρεις πτυχές δημιουργίας "







Η ομιλία της Νέλλας Συναδινού σχετικά με το συγγραφικό μου έργο στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Παιανίας.



ΠΡΟΛΟΓΟΣ                               

Προσήλθα στη φιλόξενη σύναξή σας, για να παρουσιάσω το δημιουργικό τρίπτυχο της συγγραφέως Καίτης Βασιλάκου, ως ποιήτριας, πεζογράφου και αρθρογράφου σε διαδικτυακό ιστότοπο. Και αν προστεθεί η ιδιότητά της ως θεατρικής συγγραφέως, θα μπορούσε να εκταθεί το φάσμα σε τέσσερις πτυχές. Ξεδιπλώνοντας τις πτυχές μέσα από το έργο της, η συγγραφέας επισφραγίζει μια γνησιότητα, με την έννοια της συνέπειας σε σχέση με την αλήθεια της. Δεν κραυγάζει, δεν πλεονάζει, αλλά με το τάλαντο της γραφίδας της εκφράζει· μιαν έποψη του κόσμου που είναι…

13/3/18

Δρόμοι της σκέψης





Πιστεύω ότι σε πολλούς από μας έχει συμβεί να δούμε κάπου γραμμένο κάτι και να νιώσουμε έκπληξη, επειδή ακριβώς το ίδιο πράγμα έχουμε σκεφτεί κι εμείς.

Αν μάλιστα αυτό που σκεφτήκαμε συμβαίνει να το έχει σκεφτεί πριν από μας  κάποιος μεγάλος και σοφός άνθρωπος, τότε νιώθουμε ότι έχουμε μια εκλεκτική συγγένεια μαζί του και είμαστε πολύ περήφανοι γι’ αυτό.

11/3/18

Μαγική εικόνα







 Είναι που το τραπέζι,
η καρέκλα
και η τριανταφυλλιά,
ο αέρας
και η σκόνη που σηκώνει
και οι φωνές
που ηχούν στα αφτιά μας,
οι ώρες,
όπως τις δείχνουν τα ρολόγια,
οι ομοιοκαταληξίες,
οι αιματοχυσίες,
οι έρωτες
και οι νεκρώσιμες ακολουθίες,
τα συνθήματα,
τα βραχυπρόθεσμά μας σχέδια
και οι πολύ προσωπικές μας
εξομολογήσεις
και τα συμβάντα γενικώς
που αναταράσσουν
και θολώνουν τα τοπία,

είναι που όλα αυτά
κάτι σκεπάζουν
και είναι σοβαρό,
κάτι αποκρύπτουν
και είναι σπουδαίο,

έναν ήχο
κι ένα σχήμα
που δεν θα μάθουμε ποτέ.



9/3/18

Σοφιστείες







Γιατί είναι καλύτερα να είσαι νεκρός

1.
Δεν έχεις καμιά αγωνία τι θα σου ξημερώσει η άλλη μέρα.

2.
Έχεις όλο το χρόνο δικό σου μέχρι το τέλος του Σύμπαντος.

3.
Δεν σε νοιάζει, αν είσαι ωραίος, πλούσιος, διάσημος ή φτωχός και κακομοίρης.

7/3/18

"Έκανες ό,τι έπρεπε να κάνεις..."





Έκανες ό,τι έπρεπε να κάνεις,
σοφές  κινήσεις, λογικές,
νόμιζες ότι η πραγματικότητα,
αυτό το πράγμα το παχύδερμο,
ξυπνώντας από το βαθύ της λήθαργο
θα σου φερόταν με ανάλογη συνέπεια.
Όμως αυτή
ολότελα αδιαφόρησε στην αγωνία σου
και τότε εσύ απελπισμένος
άφησες κατά μέρος κάθε σύνεση,
την έσπρωξες,
την τράνταξες,
την κλώτσησες,
την έφτυσες.

Ματαίως.
Μισάνοιξε αυτή τα μάτια της
κι ύστερα άλλαξε πλευρό.
Λοιπόν,
δεν έχεις πια να περιμένεις τίποτα.
Αυτό το πράγμα το παχύδερμο
σε αγνοεί.

4/3/18

Μην κλαίτε μόνο για όσους πνίγoνται







Προ ημερών είδα στο ρωσικό κανάλι RT ένα βίντεο ντοκουμέντο που αναφερόταν σε νεαρούς αλλοδαπούς που περιφέρονται στα κεντρικά σημεία της Αθήνας, γίνονται βαποράκια, κλέβουν κινητά και τα πουλούν, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε μεσόκοπους ομοφυλόφιλους και κοιμούνται στα παγκάκια της πόλης και στα πάρκα.

1/3/18

"Διότι πώς..."





Διότι
πώς
να τα αναιρέσω όλα ετούτα,
πώς να τα ακυρώσω,

όταν
αυτά
ολοζώντανα σαλεύουν
και με καλούν
με χίλια πρόσωπα,
με φωνές,
με φώτα μαγικά,

πώς
να τα αρνηθώ
τα ωραία φαντάσματά μου…



Εκδόσεις "ΕΝΤΥΠΟΙΣ"
InteLLigentsia
Ο κύκλος των ποιητών
(03)

26/2/18

Και τούτο ποιείν κακείνο μη αφιέναι







Τρεις δρόμους μπορούμε να πάρουμε στη ζωή: της αυτοκτονίας, της αυτοθυσίας και της αναισθησίας. Υπάρχει και ένας τέταρτος, αυτόν θα τον αφήσω για το τέλος.

Ο κόσμος που ζούμε είναι ένας τρομαχτικός κόσμος. Δεν το καταλαβαίνουμε, επειδή γεννηθήκαμε μέσα σ’ αυτόν εφοδιασμένοι με την απαραίτητη σκληρότητα από τη μητέρα φύση και αμέσως πέσαμε στα βαθιά νερά του.

24/2/18

Ο θρίαμβος της ισηγορίας







Ποιος είναι ο μεγαλύτερος από τους Μεγάλους της Ιστορίας;

Πιστεύω ότι την πρώτη θέση κατέχει ο Μέγας Αλέξανδρος και όλοι οι άλλοι έρχονται πίσω του και σε απόσταση. Για να σχηματίσω βέβαια αυτή τη γνώμη, διάβασα πολύ και αρκετές φορές διαβάζοντας συγκινήθηκα και πολύ. Επίσης  - και μη προς κακοφανισμό όσων λατρεύουν τον Αλέξανδρο – πιστεύω ότι η εκπληκτική αυτή προσωπικότητα πρέπει να έπασχε από κάποιου είδους διαταραχή χαρακτήρα.

20/2/18

Οι πινακίδες της Vindolanda







Βόρεια Αγγλία, κοντά στα σύνορα με τη Σκωτία.
Τέλη του 1ου αιώνα μΧ.

Βρισκόμαστε στο τελευταίο προς βορρά όριο του ρωμαϊκού κόσμου στα Βρετανικά Νησιά. Εδώ οι Ρωμαίοι φτιάχνουν από ξύλο και γρασίδι το φρούριο  Vindolanda γύρω στα 85 μΧ. Το φρούριο αργότερα έγινε πέτρινο και συνέχισε να υπάρχει μέχρι περίπου το 370 μΧ. Λίγο πιο νότια χτίστηκε το 122 μΧ το τείχος του Αδριανού.

15/2/18

Άτιτλο





Απομεσήμερο,
ησυχία,
ο ουρανός βαρύς
- θα βρέξει άραγε;

Είμαστε ακόμα
στην αρχή του νέου χρόνου,
το μέλλον ασαφές,
το παρελθόν
στέρεο σαν γρανίτης
και το παρόν
είναι ένας ουρανός βαρύς.

Μακριά πολύ
τρέχουν τα άλογα του χρόνου.
Εμείς εδώ ακίνητοι
ως αγάλματα.

11/2/18

"Κανένα μήνυμα δε λάβαμε"





Βοά το μέλλον,
ηχεί με τύμπανα και κρόταλα,
αλλά ως εδώ δε φτάνει τίποτα.
Εμείς εδώ περιπατούμε
κοιτάζοντας με απορία
κάτι μεγάλες τρύπες
που επικρέμανται
ολόγυρά μας.

Ύστερα θα’ ρθουν οι επίγονοι
και θα μετρούν πληγές.

«Κανένα μήνυμα δε λάβαμε»,
έτσι θα απολογηθούμε,
«και πάντως
-σημειώστε το αυτό-
είχαμε όλοι μας
καλή προαίρεση».

5/2/18

Πατριώτες και διεθνιστές





                                                    Σκόπια

Μερικά από τα ονόματα των αρχαίων Μακεδόνων:

Αντίπατρος
Κάσσανδρος
Ηφαιστίων
Φιλώτας
Νικάνωρ
Κρατερός
Πτολεμαίος
Μελέαγρος
Κλείτος
Αμύντας
Αντίγονος
Λυσίμαχος
Λαομέδων
Αρχεσίλαος
Τηλεπόλεμος
Πείθων
Αγήνωρ
Αρχέλαος
Ορέστης
Παυσανίας
Πολυσπέρχων
Σωσθένης
Δημήτριος
Περσεύς
Αργαίος
Φίλιππος
Αλέξανδρος
Ολυμπιάς
Κλεοπάτρα
Αρσινόη.

Και πολλά άλλα.

Αν οι Σκοπιανοί θέλουν να είναι απόγονοι αυτών των αρχαίων Μακεδόνων, τότε είναι Έλληνες που ξέχασαν την καταγωγή τους.

31/1/18

Μητέρες εκτός προτύπου







Ας υποθέσουμε ότι ένα παιδί έχει μια «δύσκολη» μητέρα – δηλαδή αυταρχική, καταπιεστική, απορριπτική, αδιάφορη, τυραννική ή σε άλλες παραλλαγές.

Ας υποθέσουμε ότι αυτό το παιδί έχει σχηματίσει μέσα του αυθόρμητα τη γνώμη ότι οι μητέρες γενικά είναι έτσι λίγο πολύ, ότι δηλαδή όλα τα παιδιά έχουν τέτοιες πάνω κάτω μητέρες και άρα αυτό είναι ο κανόνας.

29/1/18

«Πάντα σκιάς ασθενέστερα»






Χαμένος πήγε ο κόπος τόσων φιλοσόφων,
άδικα σπαταλήθηκε η φαιά ουσία τους,
αιώνες τώρα οι άνθρωποι αυτοί αγωνίστηκαν
να δώσουν νόημα στη ζωή μας,
χειρόγραφα αντιγράφονταν επιμελώς και διαδίδονταν,
αργότερα χιλιάδες τόμοι εκτυπώθηκαν και κυκλοφόρησαν,
εκατομμύρια αναγνώστες εντρύφησαν σ’ αυτούς,
συστήματα, σχολές και ρεύματα φιλοσοφίας διέτρεξαν την Ιστορία,
το νόημα της ζωής ποιο είναι,
το νόημα του κόσμου,
το νόημα του Σύμπαντος,
ποιος ο σκοπός της ύπαρξης,
Θεός υπάρχει ή δεν υπάρχει,
τι είναι Φύση
(συμπεριλαμβανομένων - με κάποια εννοείται περιφρόνηση - των ζώων και των φυτών),
τι είναι ελευθερία της βούλησης,
τι είναι ηθικό, τι όχι,

λοιπόν,
χαμένος πήγε όλος αυτός ο μόχθος ο πνευματικός
των στοχαστών μας
αλλά και των αναγνωστών του έργου τους,
από τις μεγαλοπρεπείς ιδέες τους καμιά δεν μπόρεσε να επιζήσει,
όταν οι επιστήμες κοίταξαν στα μικροσκόπια, στα τηλεσκόπια,
όταν το άτομο διασπάσθηκε
και αποσυντέθηκε το κύτταρο
κι όταν ο εγκέφαλος είδε τον εαυτό του στον καθρέφτη
κι ύστερα κοίταξε βαθιά στο χρόνο,
μέχρι τη γέννηση του Σύμπαντος,
κάθε φιλοσοφία κατέρρευσε
και κάθε στοχασμός υψιπετής αποκαλύφθηκε παιδαριώδης,

διότι ήδη μάθαμε
πως είμαστε τυχαία προϊόντα ενός τυχαίου δημιουργήματος
και πως αγόμαστε, φερόμαστε
όπως το κύμα της θαλάσσης,
άβουλα ανδρείκελα υπακούοντα σε χημικές ενώσεις
εντός του σώματός μας
που νομίζουμε
πως έχουμε ευθύνη των σκέψεων και των πράξεών μας,
άρα πως είμαστε κάτι το αξιομνημόνευτο,
κάτι σημαίνον τέλος πάντων

και το χειρότερο δεν είναι αυτό,

είναι πως έχει δίκιο η Εκκλησία,
όταν κατευοδώνει το νεκρό με λόγια σαν κι αυτά:

«Πντα σκις σθενστερα,
πντα νερων πατηλτερα.
μα οπ κα τατα πντα θνατος διαδχεται».

27/1/18

Είσαι φασίστας, ρε!








-Είσαι φασίστας, ρε!

-Εγώ ρε είμαι φασίστας ή εσύ που δεν μ’ αφήνεις να μιλήσω;

-Τι να μιλήσεις ρε, να πεις αυτά που λένε οι φασίστες;

-Γιατί ρε εσύ τι λες, δεν λες αυτά που λένε οι φασίστες;

24/1/18

"Στέκονται οι ψυχές μπροστά στον Κύριο..."




Στέκονται οι ψυχές μπροστά στον Κύριο,
εκ δεξιών οι αγαθές,
εξ ευωνύμων οι άλλες,
γελούν οι αγαθές και αγάλλονται,
κλαίνε οι αμαρτωλές
και από τα Τάρταρα βαθιά
σαρκαστική φωνή ακούγεται:
Χάιδεψε τις ψυχές σου, Δικαστή,
αυτές που σε κορμιά ανάλαφρα γεννήθηκαν
και στείλε εδώ στο σκοτεινό μου το βασίλειο
τις μαύρες και τις ματωμένες
που απ’ τα βαρίδια σου γονάτισαν
αιώνια να τις βασανίζω,
όπως βασανίστηκαν
στην πρόσκαιρη ζωή 
που τόσο γενναιόδωρα τους χάρισες.


22/1/18

Ελάτε να γίνετε Έλληνες Μακεδόνες






Ποιοι είναι αυτοί οι γείτονες που μας έχουν πάρει τα αφτιά ότι είναι Μακεδόνες, απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων και του Μεγάλου Αλεξάνδρου;

Ας απαντήσουν σ’ αυτό οι ειδικοί, αν και εμείς, οι λιγότερο ειδικοί, ξέρουμε ότι τούτοι εδώ οι «Μακεδόνες» ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αρκετούς αιώνες μετά την αρχαιότητα και ως βοσκοί ιδέα δεν είχαν περί του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της λαμπρής ιστορίας του.